Iedereen kan het zich nog herinneren: de eerste berichten die binnenkwamen over het Coronavirus in Nederland. Eerst over iemand die besmet bleek te zijn en een week later over de eerste patiënt die aan het Coronavirus was overleden. En daarna volgden er in snel tempo meer, met bedreigende grafieken over IC-opnames die maar bleven stijgen. De overheid kwam met steeds meer maatregelen, gericht op het beheersbaar maken van het aantal besmettingen en ziekenhuisopnames. We grinnikten allemaal eerst wat om de nieuwe ellebooggroet, maar de maatregelen die volgden hebben nog steeds grote impact op ons doen en laten, op onze sociale contacten, op ons werk, op de samenleving als geheel. We zijn op dit moment gelukkig over de (eerste?) piek heen, maar het Coronavirus houdt ons nog duidelijk in de ban. De Coronacrisis is voorlopig nog niet voorbij.

Het bijzondere aan deze tijd is dat het een crisis is die ons letterlijk allemaal raakt en invloed heeft op ieders leven: lichamelijk, emotioneel, mentaal en spiritueel, sociaal, maatschappelijk. Of je nu zelf wel of niet besmet bent (geweest), we zijn allemaal uit evenwicht. We zijn onze routine kwijt, we weten niet wat de toekomst ons gaat brengen en dat brengt onrust en spanning. We reageren vaak heftiger dan we van onszelf gewend zijn. Al deze reacties horen erbij. Alleen zal de ene persoon heftiger reageren dan de andere. Als het te belastend wordt of te lang duurt, gaat het ons beperken in ons functioneren. Zorgen voor onszelf en onze dierbaren is van essentieel belang. Zeker in deze tijd.

Een crisis levert niet alleen maar narigheid op, maar biedt ook kansen. Juist omdat niets meer is zoals het was, gaan mensen op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Als de sportscholen gesloten zijn, zoeken we mogelijkheden om thuis fit te blijven of online yogasessies te volgen; als we ons alleen voelen gaan we (tele-)bellen met vrienden en familie, of sturen ouderwets kaartjes naar opa’s en oma’s die geïsoleerd in verpleeghuizen verblijven; als we gedwongen thuis zitten kunnen we eindelijk eens die broodnodige pas op de plaats maken: wat is echt belangrijk in ons leven en besteden we daar wel voldoende tijd en aandacht aan? Juist als we beperkt worden in onze vrijheid voelen we wat echt waardevol is voor ons. Een crisis kan een ‘moment van waarheid’ worden.

Kortom: Heftige reacties op dit heftig bedreigende Coronavirus zijn normaal. Zorgen voor onszelf is in deze tijd nog belangrijker dan normaal gesproken. Een crisis kan ook een moment van ommekeer betekenen, waarop we nieuwe keuzen maken, nieuwe paden inslaan.

Tot slot: Je bent van harte welkom om met mij hierover in gesprek te gaan. De Praktijk Synthese is ook in deze tijd gewoon open. In deze tijd van social distance wil ik een safe space bieden aan ieder die daar behoefte aan heeft. De Praktijk volgt hierin de richtlijnen van het RIVM en de Leidraad Infectiepreventie Covid-19 van de RBCZ ea.